Alles ingepakt?
Onder het motto alles ingepakt? was ik aan het rondkijken in de garage en zag ik in m’n ooghoek iets blinken hangen: m’n surfplank! Surfen, dat is al een tijdje geleden. Het is een BIC Astro Rock en volgens deze surfblog was hij in die tijd legendarisch.
De plank heeft al 15 jaar geen water gezien. 15 jaar? Ben je dat zeker Lieven? Even opzoeken in mijn boekhouding voor de juistheid: onder surfplank niets te vinden, ook niet onder surf en al zeker niet onder smurfplank. Hmm, dat ik die aankoop niet geregistreerd heb kan bijna niet. Ik registreerde reeds als 14-jarige al m’n inkomsten en uitgaven in een klein notitieboekje en op m’n 17de programmeerde ik de eerste versie van m’n eigen boekhoudprogramma. De laatste versie dateert van 2019, een nieuwe versie staat op de wenslijst 🤓.
Hoe lang al niet meer?
Gelukkig heb ik foto’s. In de fotocollectie vond ik surffoto’s met een datum: 2005, oeps. Een nieuwe zoekopdracht in de boekhouding en bingo: de plank is aangekocht op 11 augustus 2005 🤐.
Beslissen: meedoen of verkopen?
Nu ik haar in m’n handen heb gehad, kriebelt het terug. Een blik op tweedehandssites geeft aan dat de set zo’n 100 à 150 euro waard is, maar het najaar is niet het beste seizoen om watersportmaterieel te verkopen.
Kan ik hier in Frankrijk ergens windsurfen? Op 40 minuten rijden naar het westen ligt Lac d’éguzon. Aan de westkant is er zelfs een sportcentrum waar je allerlei (water)sporten kan doen. Een tweede mogelijkheid -je houd het niet voor mogelijk- is 45 minuten rijden naar het zuiden, op het Étang de Courtille in Guéret.
Na een korte innerlijke discussie — en een stemmetje dat zei “iedereen verdient een tweede kans” — nam ik een besluit.
Ze gaat mee
Wie weet, misschien blijk ik nog steeds een beetje surfheld te zijn. Of ik val meteen weer in de categorie man met nostalgische plank die niet meer kan staan. In beide gevallen: de plank krijgt een tweede kans.
