Mijn tractor heb ik ooit in België gekocht. Om hem hier ter plaatse te krijgen, had ik ooit het idee om er gewoon mee naar hier te rijden. Een caravan erachter en gaan. Traag reizen, letterlijk. Het is er nooit van gekomen, maar onlangs kreeg ik een herkansing.
Zoektocht
Omdat er op de boerderij nog heel wat aarde en oude bouwmaterialen verplaatst zullen moeten worden, was ik al een tijdje op zoek naar een landbouwremorque met kipfunctie. Het aanbod is redelijk groot, maar lang niet altijd wat ik zocht: te oud, te groot, niet kippend of te ver weg. Vooral dat laatste was een dingetje. Hoe krijg ik een remorque op een elegante manier tot bij mij?
Een aantal weken geleden had ik er eindelijk eentje gevonden, inclusief fitnessabonnement. Hoezo fitness? Wel, het is een manuele kipkar. Om te kippen moet je aan een zwengel draaien. Een win-win dus. 😂
De remorque stond op vijftien minuten rijden met de auto. Dichtbij, maar met een tractor toch iets verder weg. Nu ja, wat is een uurtje chillen op de tractor? Een uurtje weg van de wereld.
Vals alarm
Op een stralende herfstdag ging ik hem ophalen bij vrienden. Het stalen ros is een McCormick International 353, een driecilinder diesel uit de jaren zeventig. Ik had een route uitgestippeld via karrensporen en kleine wegen.
De rit verliep aan de snelheid van paard en kar, waardoor ik volop van de omgeving kon genieten. Na een kwartiertje viel mijn oog op een knipperend rood lampje op het dashboard. Ik zette de tractor onmiddellijk aan de kant en legde de motor stil. Rood betekent meestal dat er iets ernstig fout loopt.
Na enig onderzoek kon ik opgelucht ademhalen: ik had met mijn knie per ongeluk tegen de hendel van de richtingaanwijzers gestoten. 🙄 De reis kon verdergezet worden.
Een groot voordeel van traag rijden is dat scherpe bochten eigenlijk niet bestaan. Alle bochten werden vlot genomen. Nu ja, zonder stuurbekrachtiging blijft het toch stevig werken.
Extra kilometers
Hoe aangenaam de reis ook was, plots begon een stemmetje in mijn hoofd te zeggen: volgens mij heb je een afslag gemist.
Even stoppen en de kaart raadplegen. Oeps. Ik was al een paar kilometer te ver gereden. Door wegenwerken was verder rijden geen optie. Omdraaien en dus extra kilometers.
De Vallei der Engelen
Na het vinden van de juiste afslag ging het weer vlot. Misschien zelfs iets té vlot. Net voor de Vallei der Engelen begon de motor te sputteren. Geen vermogen meer.
Gelukkig was het een gekend probleem: vuiligheid in de dieseltank. Dus de aanvoerslang losdraaien, blazen tot het borrelt in de tank en alles weer vastmaken. En ja hoor, hij deed het weer.
Zo kon de beklimming van de Vallei der Engelen aangevat worden. Een slingerende weg, met natuur zover je kunt kijken. Zonder verdere problemen kwam ik thuis. De twee uur waren voorbijgevlogen.
Het zal je maar overkomen
De terugtocht deed ik aan volle snelheid: 20 km/u. Na 35 minuten stond de tractor opnieuw in zijn schuur. Toen ik de motor uitzette, hoorde ik plots een luid sissend geluid. De rechtervoorband liep razendsnel leeg. Lek rijden bij aankomst. Het zal je maar overkomen.
