De sleutel van mijn château
Eind september was het zover: het tekenen van de Acte authentique en de overdracht van de sleutels. Het was een notaris op speed. Na 1u 20′ stonden we terug buiten, met droge keel 🙄.
Bij het eerste contact, via mail, dacht ik opnieuw met een ouderwetse notaris van doen te hebben. Er werd namelijk gevraagd een voorschot te betalen via cheque 😮. Na navraag bleek een overschrijving ook geaccepteerd te worden. Hierbij werd hun RIB (Relevé d’Identité Bancaire) niet via mail verstuurd, maar via een beveiligde link die met gsm verificatie beveiligd was. Vermoedelijk om te vermijden dat er een onbekend persoon geld op hun rekening zou storten 😛.
Het tekenen van de akte ging vlot. We konden alle documenten die ze besprak zien op een groot scherm, en het tekenen was met een digitale pen op een klein schermpje die op haar bureau lag. Een paar klikken later zat de getekende akte al in onze mailbox!
Vlotte overgang?
Gelukkig verliep de overgang van wonen in een caravan naar een bakstenen woning niet te bruusk:
- Van alleen koud water, naar warm en koud water zonder mengkraan;
- De douchekop heeft geen oog om hem op te hangen aan de voorziene haak, waardoor je hem constant moet vasthouden;
- Geen dampkap in de keuken. Gelukkig is er een groot raam die open kan 🫣 .
Over de ramen gesproken: ze hebben metalen luiken die vanbinnenuit open en dicht gezet moeten worden. M’n vinger heeft er al kennis mee gemaakt 🤨.
De eerste dag was best spannend. Tijdens de overdracht vertelden de verkopers dat hun elektriciteitsabonnement de dag na het tekenen van de akte stopgezet zou worden, waardoor ik ’s avonds nog vlug een abonnement moest afsluiten. Gelukkig kon dit online en had ik de dag erna nog elektriciteit.
De tweede dag werd ik echter wakker zonder elektriciteit. Een telefoontje naar de leverancier bracht opheldering: mijn contract was nog niet doorgestuurd naar de netbeheerder … . De dame aan de telefoon excuseerde zich voor het misverstand, en regelde onmiddelijke de heractivatie. Eind goed, al goed.
Secrets de fabric
Tussen het verhuizen en het inrichten door gaat het leven verder. Naast Mercredi à la ferme is er deze maand ook Automne à la ferme en Secrets de fabric. In het kader van die laatste bezocht ik Sako – Lave emmailée in Gournay. Haar atelier is ondergebracht in Les petites mains. In dit gebouw is, naast haar atelier, een kleine winkel waar verschillende vaklieden en kunstenaars hun producten aan de man brengen. Ook een naaister heeft er haar atelier. Voor een spotprijs kan je er een introductiedag volgen (max. 3 personen, op ma, vrij of zat). Het was zeer interessant en veel prachtige werken gezien.
En de boerderij?
Wordt er nog gewerkt op de boerderij? O ja, tussen de chocolade en de pasta door wordt er verder opgekuist, en terreinen en gebouwen winterklaar gemaakt. Vertaalt:
- Gaten in de daken dichten;
- Kampeerplaats opruimen;
- Weides maaien (met dank aan onze pa voor de riemspannertip).
De uitslagen
| Bramen – weidebloter 😀 | 0 – 1 |
| Zitmaaier – Bramen 😵💫 | 0 – 1 |
| Weidebloter – DJI actioncam 🤬 | 1 – 0 |
De laatste beelden van de actioncam:
