De makeover van de keuken
Op een koude namiddag bracht een aanhangwagen een nieuwe keuken naar La Petite Ouche. De koning en de prins sjouwden, boorhamers zongen en binnen een dag 3 dagen stond daar een glanzend werkvlak met een oven die opnieuw spik en span was. Ja, ook de koningin wist van wanten. De prins voelde zijn handen jeuken. Eindelijk een plek waar hij volluit kon bakken, zonder overhangen, zonder krakkemikkige planken, gewoon ruimte en warmte om los te gaan.
De oven leerde hem vroege ochtenden met vers brood en lange namiddagen met kruidige stoofpotten. De pannen floten, de keuken vulde zich met wolken van kaneel en aangebakken lekkernijen, en de prins ontdekte terug dat bakken magisch was: deeg dat rijst als toverbollen, koekjes die vrienden maken, taarten die familiaire verhalen vertellen.
Van kleerkast naar boekenrek
Maar de keuken was niet het enige dat veranderde. In de woonkamer stond een ingebouwde kleerkast, lelijk en groot. De prins, die van goede verhalen hield, besloot dat die kast een nieuw leven verdiende. Met zaag en verf, planken en geduld, transformeerde hij de kleerkast tot een royaal boekenrek — het perfecte domein voor het leesbeest dat in hem schuilde.
De dozen met boeken werden naar de woonkamer gebracht, één voor één. Het uitpakken begon als een vrolijk zondagskarwei. Maar al snel bleek dat elk boek een woordenschat droeg die aandacht eiste: titels moesten gelezen worden, kaften bewonderd, pagina’s vluchtig of langdradig doorgebladerd. Het leesbeest ontwaakte volledig: hier een gedicht dat tranen noopte, daar een essay dat het hoofd deed tollen, een roman die smeekte om een avondfocus en een praktische gids die onmiddellijk getest moest worden in de nieuwe keuken.
Uren werden dagen, en dagen werden dagen met warme kruiken, kruimels op de grond en boeken die verspreid lagen als kleine eilanden. Het uitpakken duurde en duurde, want het doorbladeren was geen noodzakelijk kwaad maar een feestelijke plicht. Elk boek bracht iets nieuws mee: een recept dat de prins direct wilde proberen, een passage die tijdens het roeren van een saus werd gereciteerd, een illustratie die vroeg om een kopje thee en rustig kijken.
En hij bakte nog lang en gelukkig?
Langzaam maar zeker nam het huis een nieuwe vorm aan. De keuken vulde zich met smaken die de pagina’s leken te volgen, en het boekenrek groeide uit tot een vriendengroep van verhalen en kennis. De prins merkte dat koken en lezen dezelfde liefde deelden: aandacht, tijd en de bereidheid om iets te laten rijzen.
Op zondagavonden zat hij nu vaak op de bank tussen stapels boeken, met een kommetje versgebakken zoetigheid binnen handbereik. Soms las hij hardop een stukje; soms proefde hij een nieuwe combinatie uit een recent gevonden recept. Het leesbeest was niet gulzig maar nieuwsgierig, en de keukenprins leerde dat de beste maaltijden ontstaan wanneer je kookt of bakt met een verhaal in je hoofd.
En zo leefden ze voort, de keukenprins en het leesbeest, in een huis waar ovenwarmte en boekengeur zich in de lucht mengden. Het uitpakken zou nog wel even doorgaan, maar dat maakte niets uit — goede dingen duren langer, en lekkernijen smaken alleen écht goed wanneer je er rustig de tijd voor neemt.
‘De papa’ heeft mooi werk geleverd in de keuken en ‘de mama’ lekkere wafels gebakken als beloning 😉😋